O czym jest ta drama?
To historia życia Kazuko Hosoki, bardzo ważnej postaci w historii współczesnej Japonii. Drama pokazuje jej życie od czasów powojennych do jej starości, kiedy jest znaną w całym kraju wróżbitką. Widzimy jak wspina się po kolejnych szczeblach kariery, ale również poznajemy jej życie, jej rodzinę i często burzliwe związki z mężczyznami.
Jaka to była dobra drama. Erika Toda jest tutaj rewelacyjna!!!!! Po tej dramie ciężko mieć jednoznaczne zdanie na temat jej bohaterki. Ona nie jest ani dobra ani zła, ona jest produktem swoich czasów. Tak jak jej brat powiedział, że ich pokolenie jest bardzo pazerne, bo wyrosło z tragicznej biedy. Ale czy to wszystko tłumaczy?
Kobieta miała niezwykły dar biznesowy, szanse na pieniądze czuła z daleka. Tacy ludzie po prostu czasem się rodzą. Wiecznie w biegu po więcej, z milionem pomysłów jak zrobić następny biznes i ja to podziwiam. Taki niezwykły zmysł na wyszukiwanie okazji.
Na początku Hosoki chce zmienić swój los, ale na końcu miała już wszystko i ewidentnie robiła to dla władzy. Upajała się nią, bo wielokrotnie doświadczyła jak to jest nie mieć tej władzy. Niestety, ale pieniądze równa się władza i tak było od zawsze.
Podziwiam takie kobiety, ale mam równocześnie moralny zgrzyt, bo nie ma u mnie zgody na tak instrumentalne traktować innych ludzi. Ale czy ona osiągnęłaby tyle traktując ich inaczej? No nie wiem. Niestety u mężczyzn takie działanie społeczeństwo szybko wybacza, usprawiedliwia i akceptuje, a kobiety, jak ona, dostają łatkę zimnej bezwzględnej harpii. Znów kłaniają się podwójne standardy.
To co było w tej historii najlepsze to jej chęć przetrwania w najgorszym piekle i umiejętność podnoszenia się po upadku na totalne dno. Niewiele osób to potrafi. Ona robiła to wielokrotnie.
W swoim życiu trafiła na każdy rodzaj człowieka. Z jednej strony trafiała na totalne szuje i pijawki, a z drugiej strony trafiali jej się aniołowie biznesu. Rachunek się wyrównywał. Gubiło ją przede wszystkim pragnienie prawdziwej miłości. Przy mężczyznach potrafiła tracić zdrowy rozsądek i to bolało najbardziej.
Podobała mi się postać pisarki. Wydawała mi się bardzo kompetentna w tym co robiła. Pomimo, że nie lubiła Hosoki umiała popatrzeć na nią obiektywnie, zrozumieć ją i dostrzec jej prawdziwą naturę. Jest całkiem inna niż główna bohaterka, wręcz jest jej przeciwieństwem. Młoda kobieta wyznawała wartości, o których Hosoki już dawno zapomniała i chyba to ją w niej najbardziej fascynowało i denerwowało równocześnie.
Drama jest bardzo dobrze zrealizowana, trochę inaczej niż standardowe japońskie produkcje. Dzięki temu, że śledzimy losy głównej bohaterki przez praktycznie całe jej życie, to poznajemy też Japonię na przestrzeni wszystkich tych lat. To była bardzo ciekawa podróż przez historię tego kraju.
Ja dramę polecam.
Dla kogo jest to drama? Przede wszystkim dla osób lubiących wątki biograficzno-historyczne, które równocześnie nie dają jednoznacznej odpowiedzi co do oceny głównej bohaterki.
